Neredeyse 35 yıldır Beşiktaş’ta oturan benim gibi Fenerbahçeli biri için bile “Çarşı” her zaman özel bir gruptu. Beşiktaş maçları öncesi ve sonrası farklı “etkinliklerini” ve kimi zaman bir futbol grubundan beklenmeyecek “siyasal” tavırlarını, birçok kişi gibi izleme fırsatı buldum.

Fakat yaptıkları son hareket ile bence sadece spor camiasına değil, tüm topluma ciddi bir mesaj verdiler: Gitmesini bilmek…

Çarşı’nın kuruluşunun 25. yılı şerefine yapılan “Asi Ruh” belgeselinin gösterimi ardından tribün lideri Alen Markaryan yaptığı konuşmada, son dönemde yapılan spekülasyonlar ve eleştiriler nedeniyle grubun, Beşiktaş’ın önüne geçtiğini belirterek “artık çarşı yok” dedi.

Farklı ve futbol camiası içindeki “muhalif” duruşlarıyla gerçekten her futbol taraftarının saygı duyduğu bir grup yarattı, Çarşı. Çarşı son dönemde acı veren bir takım olaylarla anılsa da, her şeye rağmen, “her şeye karşı” olmasını da, durmasını da bildi.

Şimdi, büyük bir özeleştiri ardından, doğru ya da yanlış, gerekçesi ne olursa olsun, “biz gidiyoruz” diyebiliyor.

Türkiye’de kimsenin gitmediği, gitmeyi aklına bile getirmediği bir dönemde, bu davranışın ne kadar değerli mesajlar taşıdığını söylemeye gerek var mı?

Türkiye’de “jübile”, tekrar geri dönmek için yapılan ismini hatırlatma faaliyetine dönüştüğünden beri, kimse gidenlerin gideceğine de inanmaz oldu.

Ne spor, ne sanat, ne siyaset, ne de başka bir alanda kimse zamanında bırakmayı içine sindiremez, bizim ülkemizde. Bırakmayı, gitmeyi, zirvede terk etmeyi bilmez!

Çarşı’nın bu davranışı, bana bunları düşündürdü. Bu tavır, başka küçük çarşılar, hakiki/öz çarşılar, grupçuklar, “geri dönen efsaneler” yaratır mı bilemem…

Ancak şunu söyleyebilirim, birilerinin artık bu ülkede “gitme vaktinin geldiği zaman, gitmeyi bilmek” gerektiğini her alanda gösterebilmesi gerekiyor.

“Çarşı kendini feshetmiştir”: Çoktan fesholmuş, kurumsal ve bireysel yaşayan ölülere, bir parça düşünebilirlerse ne değerli bir mesaj!